Ahmed Ammi, de altoos opkomende rechterverdediger uit het Jaar van de Tsaar (2010-2011) is niet meer. Hij overleed in Venlo op de zeer jonge leeftijd van 45 jaar aan de gevolgen van darmkanker. Ammi stapte in de zomer van 2008 op voorspraak van trainer André Wetzel over van NAC Breda naar ADO Den Haag. Hij kwam in de plaats van Daryl Janmaat, die naar SC Heerenveen vertrok. Tot 2013 speelde de verdediger voor ADO Den Haag 104 wedstrijden: 90 in competitieverband, 6 bekerduels, 4 play-offs voor Europees voetbal en vier ontmoetingen voor de Europa League. Hij scoorde niet voor de geelgroene formatie, maar zijn geestdrift, zijn enorme, nimmer aflatende inzet en zijn opkomen over de rechtervleugel lieten een onvergetelijke indruk achter. De veel scorende Russische spits Dmitry Bulykin stond symbool voor het succesvolle seizoen 2010-2011, waarin ADO Den Haag zich onder trainer John van den Brom via de play-offs plaatste voor Europees bekervoetbal, maar Ammi had daarin zeker zijn aandeel.
Ammi kwam uit een gezin met zeven kinderen. Hij werd geboren in Marokko, maar verhuisde al snel naar Nederland. Hij groeide op in Blerick, waar hij op 12-jarige leeftijd ging voetballen bij SV Blerick. Een groot technisch talent was hij niet, maar viel wel op door zijn enorme ijver en snelheid. Scouts van VVV-Venlo ontdekten hem al snel en verleidden hem tot de overstap naar Stadion De Koel. Daar kwam hij ook snel in het eerste elftal en ontpopte zich tot een vaste, betrouwde verdediger. In 2007 verkaste Ammi naar NAC-Breda. Ondanks soms aardige persoonlijke successen, zoals tweemaal scoren in de Arena tegen Ajax, voelde hij zich niet helemaal op zijn gemak bij de Brabantse club. Daarom toog hij vervolgens vastberaden naar ADO Den Haag en viel er direct met de neus in de boter. Zijn competitiedebuut maakte hij bij Sparta-ADO Den Haag (2-5). De daaropvolgende wedstrijd, thuis tegen AZ, won ADO Den Haag met 3-0 en werd koploper in de Eredivisie. Dat was sinds januari 1971 niet meer voorgekomen.
Bijzonderheid was, dat de glorieuze periode samenviel met de ramadan. Trainer Wetzel vond het goed, dat Ammi, Ekrem Kahya en Karim Soltani alleen ’s morgens trainden en ontzag het drietal uit respect voor hun geloof. Hij stelde wel, dat zij moesten beloven rond de wedstrijden hun eetpatroon zo veel mogelijk zouden normaliseren. ‘Jullie spelen in een team, dus moeten ook denken aan de andere spelers’.
Onder de trainers Wetzel, Raymond Atteveld, John van den Brom en Maurice Steijn kon hij vrijwel steevast rekenen op een basisplaats. In 2013 stapte hij over naar de Duitse club KFC Uerdingen. Daarna keerde hij terug naar Nederland, waar hij ging spelen voor de amateurclub EVV Echt om via IVS (Berg aan de Maas) en SC Irene (Tegelen) zijn loopbaan als actief voetballer af te sluiten.
Ammi werd trainer/coach bij Fortuna Sittard. Met enorme passie wijdde zich aan zijn taak en was als trainer van Onder 19 zeer gewaardeerd. In 2025 werd darmkanker bij hem vastgesteld. Hij onderging zware chemokuren, die uiteindelijk niet leidden tot de gehoopte genezing. Ammi sprak openlijk over zijn ziekte. Hij verleende volop medewerking aan mediaprogramma’s, waarin hij vurig bepleitte, dat mensen bij klachten zich direct moeten laten helpen. Hij stelde, dat hoe eerder je laat onderzoeken des te groter is de kans, dat je ervan geneest. Ondanks de wetenschap, dat hijzelf de strijd tegen zijn ziekte spoedig zou verliezen en afscheid moest nemen van zijn vrouw en zijn nog zo jonge gezin.
Ahmed, dank voor alles wat je hebt gedaan en gegeven aan onze club. Zijn vrouw, kinderen en verdere familie en vrienden wensen wij alle sterkte toe bij het verwerken van het verdriet om het grote verlies.